|
||
|
|
Главная • Стихи по темам Поэты по популярности • Top 100 стихотворений Переводчики |
|
Поль Верлен (Paul Verlaine) (1844-1896)
Smętek Jam Cesarstwo, co patrząc — w okresie upadku — jak tam ciągną ogromni barbarzyńcy bladzi, akrostychy układa marne i styl gładzi, gdzie tęsknota słońc tańczy w słów złocistym spadku. Dusza sama i chora z nudy i przesytu... Gdzieś tam pono wrą krwawe długotrwałe boje — o! nie móc, sił nie mając na najlżejsze znoje, o! nie chcieć tam rozkwiecić trochę tego bytu... O! nie chcieć tam, o! nie móc umrzeć bodaj trochę! Czara próżna! Bathyllu, gdzież twe śmiechy płoche? Czara próżna, — po uczcie. Nic do powiedzenia. Jeno — wiersz trochę ckliwy, co się w popiół zmienia; jeno — rab trochę krnąbrny, co nie patrzy służby; jeno — nuda, z nieznanej skądś wylęgła tużby... Перевод: Ежи Жулавский (1874-1915) Оригинал на французском языке Langueur À Georges Courteline Je suis l’Empire à la fin de la décadence, Qui regarde passer les grands Barbares blancs En composant des acrostiches indolents D’un style d’or où la langueur du soleil danse. L’âme seulette a mal au cœur d’un ennui dense, Là-bas on dit qu’il est de longs combats sanglants. Ô n’y pouvoir, étant si faible aux vœux si lents, Ô n’y vouloir fleurir un peu cette existence ! Ô n’y vouloir, ô n’y pouvoir mourir un peu ! Ah ! tout est bu ! Bathylle, as-tu fini de rire ? Ah ! tout est bu, tout est mangé ! Plus rien à dire ! Seul un poème un peu niais qu’on jette au feu, Seul un esclave un peu coureur qui vous néglige, Seul un ennui d’on ne sait quoi qui vous afflige ! Переводы стихотворений поэта на польский язык Переводы стихотворений поэта на другие языки |
||
|
|
||
Французская поэзия - dilet@narod.ru | ||